Nieuws

23-01
Herbronnen

Het CDA is deze week bezig zich onder leiding van Jacobine Geel te beraden op welke kernwaarden nu eigenlijk kenmerkend zijn voor de partij. Eén van de gekozen woorden, ‘compassie’, werd door de kenners al meteen in de prullenbak gegooid: ‘medelijden’ is leuk voor in de kerk, maar niet voor in de partij.

Hoewel de uitkomst dus niet direct altijd even bruikbaar hoeft te zijn, kan zo’n introspectiesessie je toch veder helpen. Niet voor niets is het weekendje in een hutje op de hei zo’n mooi clichébeeld voor interim-managers. Een cliché wordt immers pas een cliché als het iets te vaak voorgekomen is.

De vraag is nu: moet Unitas zich ook langzamerhand gaan herprofileren? Tot aan vorig seizoen ging alles binnen de club crescendo: steeds bovenin meedraaiend, kampioenschappen aaneenrijgend een beetje de Veluwse Trots proberen hoog te houden en vooral een team zijn dat wilskracht uitstraalde; dat alles vanuit een selectie die al jaren bij elkaar was. En nu, bijna bovenop de berg Olympus, krijgen we meer weerstand dan ooit. Ineens zijn er ‘wedstrijden-van-de-waarheid’, ineens ‘móeten we knokken voor lijfsbehoud’.

De vraag die voor de hand ligt, is waar het nu fout gaat. Deze week verschenen er berichtjes op Facebook: kom ons eerste aanmoedigen, want Unitas heeft het nodig! Een vreemde zaak, aangezien dit in voorgaande jaren niet hoefde: het feit dat we thuis speelden, was al genoeg reden an sich om te komen kijken. Ik weet ook niet of de vraag waar het fout gaat een terechte vraag is. Een beroemde trainer zei ooit eens dat het slimmer was om te trainen op waar je goed in bent, dan te trainen op je zwakke plekken; op je kwaliteiten kun je je immers ook onderscheiden!

De vraag is dan ook niet of Unitas zich moet gaan herbronnen of anderszins een herprofileringsproces moet ondergaan. Nee, Unitas moet gewoon doen waar het al jaren goed in is. En hoe weet je waar je goed in bent? Niet door naar je vrienden te luisteren, die praten je vaak naar de mond. Wil je écht weten hoe je bent, vraag het dan je vijanden. Ik geloof dat iedereen zich nog wel kan herinneren wat onze vijanden (Victum, Odik, Meeuwen, noem ze maar op..) destijds zeiden. En laat dat maar de norm voor vanavond zijn: agressie, rumoerig publiek, scherp schieten, fysieke kracht. Alle clichés uit de verslagen van de overwonnen tegenstanders van de laatste jaren, zeg maar. En met die kernwaarden in het vaandel kunnen we Excelsior gewoon verpletteren, zonder compassie. Dat is namelijk leuk voor in de kerk, maar niet voor in het veld…


Sponsoren