In een volle raadzaal was op vrijdag 24 april de feestelijke uitreiking van de Koninklijke Onderscheidingen. Familie, vrienden en bekenden hadden een plekje gevonden toen de decorandi één voor één door de stadsomroeper en de burgemeester werden geïntroduceerd.

Ze moesten hun dag vrijhouden van afspraken. De ‘maatschappelijke helden en heldinnen’ waren allemaal met een smoes naar het stadhuis gelokt. De één met een parkeerontheffing, de ander met een geregistreerd partnerschap van zijn kleinkinderen. Caro moest op de foto met de burgemeester. ,,Ik kreeg een berichtje van de voorzitter van de sportclub dat ik een heel mooie blouse aan moest doen op deze ochtend om met u op de foto te gaan”, zei hij tegen burgemeester Jeroen Joon.

De burgemeester noemt de lintjesregen op de laatste werkdag voor Koningsdag één van de mooiste tradities van ons land. Er gaat een verbindende kracht van uit. ,,Deze mensen betekenen veel voor de samenleving en staan er al jaren middenin. De samenleving zou voor een groot deel stilvallen zonder vrijwilligers. Zij maken ontelbare onzichtbare uren. Ze zijn vaak bescheiden en verwachten geen schouderklopje, laat staan een koninklijke onderscheiding. Maar vandaag krijgen ze het podium en worden ze gezien. Het is een eer uit de samenleving, want elke voordracht komt uit de buurt of vereniging, met een handtekening van de koning. Iedereen kan hier trots op zijn.”

Supervrijwilliger
Caro Scheringa (73) is de laatste van zeven gedecoreerden. Hij wordt onderscheiden als Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Caro wordt door burgemeester Jeroen Joon een ‘supervrijwilliger’ genoemd en door hem geïntroduceerd als ‘de ster van Unitas’. Hij is al ruim 40 jaar een onmisbaar gezicht bij korfbalvereniging Unitas, een motor die de vereniging draaiende houdt. De eerste 10 jaar ook nog als fanatiek scheidsrechter.

Dagelijks aanwezig op de club bij Unitas, om de kantine spic en span te houden, afval te scheiden of de koffiemachine schoon te maken. ,,U opent het gebouw en springt bij waar nodig.”

Maar er is meer: Caro was van 2007-2023 liefst 16 keer actief op een stembureau, van teller tot voorzitter. En hij was mantelzorger voor zijn buurvrouw. ,,Of het gaat om uw zieke buurvrouw, de verkiezingen op het stembureau leiden of een prullenbak legen, u doet dit met een warm hart voor anderen.”

Goede buurman
Caro is voorgedragen door zijn buurvrouw Petra Steenbeek, die ook lid van Unitas is. In de tijd dat Petra ziek was, is Caro een jaar lang elke maand met haar naar het ziekenhuis in Lelystad gereden. Zo’n goede buurman die naar haar omziet betekent veel voor Petra. ,,Caro en Klari zijn buren waarvoor je niet wilt verhuizen. Ze zijn lief en zorgzaam en zeggen gedag. Als ik weinig over straat loop, bellen ze aan en vragen of het wel goed gaat.”

Het verhaal van buurvrouw Petra raakte burgemeester Jeroen Joon persoonlijk. ,,In een tijd van individualisering laat u zien wat samenredzaamheid betekent en waar het voor staat. Toen zij een moeilijke tijd doormaakte, stond u voor haar klaar. U mocht in haar auto – een automaat- rijden, wat luxer was dan uw eigen auto. Maar daar deed u het niet voor. Er zijn als een ander u nodig heeft, daar bent u een groot inspirerend voorbeeld van. Dat is een belangrijke reden waarom uw buren nooit meer uit de straat wegwillen en u hebben voorgedragen voor een lintje.”

Caro vindt het ‘heel gewoon’ om zijn buurvrouw te helpen. ,,Ik heb tijd over en ik heb niet voor niets 47 jaar in de verpleging gewerkt. Ik wilde haar graag naar Lelystad brengen en zorgen dat ze ook weer thuis kwam. Dat was ook gezellig. Het enige nadeel is dat ze katten heeft en als ik ergens niet tegen kan zijn het poezen.”

Geheim gehouden
Caro krijgt van de gemeente bloemen en zijn onderscheiding met oorkonde in een luxe blauw koninklijk koffertje. Hij gaf toe dat hij vandaag toch wel een beetje in spanning zat. ,,Jan had na een wedstrijd tegen mij gezegd dat ik vandaag op de foto moest met de burgemeester. Ik wist niet dat mijn kinderen ook bezig waren geweest en dat mijn buurvrouw dit had voorbereid. Toen ik vanmorgen bij het stadhuis kwam, zag ik mijn kinderen en kleinkinderen staan. Zij wisten al een paar weken en zij hebben het heel goed geheim gehouden. Toen brak ik wel even.”

Voorzitter Jan Hop overhandigt na de ceremonie een cadeau namens de vereniging: een ingelijst shirt met handtekeningen van de selectiespelers.
,,Vrijwilligers als Caro vallen niet op, maar zijn zo belangrijk in het verenigingsleven”, weet Jan Hop. ,,Er wordt zoveel gedaan door Caro dat veel mensen dat niet eens zien. Van het openen van de deur, het gastheer zijn voor de scheidsrechters tot het schoonmaken van de koffieautomaat. Hij is een stille kracht die jarenlang alles regelde binnen de kantine.”

Saamhorigheid
Dat hij al meer dan 40 jaar bij Unitas actief is, doet Caro vooral vanwege de leuke sfeer. ,,Ik heb geprobeerd zelf te spelen, maar daar ben ik gauw mee opgehouden. De conditie was ook niet zo goed”, zegt Caro, die gebleven is door een mooie en goede groep mensen. ,,De saamhorigheid binnen de vereniging vind ik belangrijk en daar hoop ik mijn steentje aan bij te dragen. Zodat nieuwe ouders en kinderen leuk ontvangen worden.  Ik ga er met plezier heen en als het mij gegund wordt, blijf ik dat nog jaren doen.”

Het is dan ook een dagelijkse routine voor hem. ’s Morgens ga ik er heen en maak de koffieautomaten schoon. Als er post is, leg ik het neer waar we dat afgesproken is. Ik controleer de toiletten. Op zaterdagochtend zorg ik dat ik er om 8.00 uur ben, een uur voordat de wedstrijden beginnen. Zodat de autorijders die hier aankomen een kopje koffie kunnen drinken. Ik zorg ervoor dat alles klaar staat en ontvang de scheidsrechters. Zij zijn blij dat ze wat krijgen aangeboden, dat ze opgemerkt worden en dat ze weten waar de kleedkamers zijn. Het zijn eenvoudige dingen, maar het is wel belangrijk. Ik ben blij dat ik zo iets kan doen voor de vereniging.”

Verandering
Toch was het voor Caro een grote verandering toen de nieuwe kantine in 2021 werd geopend.  Bij de overgang van oud naar nieuw veranderde er veel. Hij moest wennen aan zijn nieuwe rol, maar vond zijn draai snel weer. ,,Ik deed de bestellingen en zorgde dat alles op zijn plek stond. Maar langzaam werd duidelijk dat een ander dat beter kon. Ik heb dat nu uit handen gegeven aan Inge en sta bij bepaalde activiteiten, zoals klaverjassen nog achter de bar. Op donderdagavond niet meer, dan zit ik zelf aan de stamtafel.”

Jan Hop besluit: ,,Caro is bij Unitas een completere persoon, maar Unitas is met Caro een completere vereniging. Hij is er altijd en je kunt altijd op hem rekenen. Dat zijn de beste vrijwilligers.”